Ömer b. el-Hattâb -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre: Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in huzuruna bir grup esir getirildi. Esirlerin arasında bir kadın vardı. Kadın, göğsünü sağarak sütünü içiriyordu. Esirlerin arasında bir çocuk bulduğunda onu hemen kucağına alıyor ve emziriyordu. Bunun üzerine Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- bize: «Sizce bu kadın çocuğunu ateşe atar mı?» diye sordu. Biz: ‘Hayır. Atmamak elinde olduğu sürece onu ateşe atmaz.’ dedik. Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Allah’ın kullarına olan merhameti, bu kadının çocuğuna olan merhametinden daha büyüktür.»