ఉమర్ ఇబ్న్ అల్ ఖత్తాబ్ రదియల్లాహు అన్హు ఉల్లేఖన: “కొంతమంది ‘సబ్’యీ’ లు (యుద్ధములో బందీలుగా పట్టుబడ్డ స్త్రీలు మరియు పిల్లలు – వీరు “సబ్’యీ” అనబడతారు. మగ యుద్ధ ఖైదీలను సాధారణంగా ‘అసీర్’ أَسِير అంటారు) ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ముందు ప్రవేశపెట్టబడినారు. వారిలో ఒక స్త్రీ ఒక శిశువుకు తన రొమ్మును పితుకుతూ పాలు త్రాపిస్తూ కనిపించింది. బందీలలో ఏ శిశువు కనిపించినా ఆమె అదే విధంగా ఆ శిశువును తీసుకుని, తన చాతీని నొక్కిపట్టి, తన రొమ్మును పితుకుతూ ఆ శిశువుకు పాలు త్రాపిస్తున్నది. అది చూసి ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం మాతో ఇలా అన్నారు: “ఈ స్త్రీ తన బిడ్డను అగ్నిలో పడవేస్తుందని మీరు అనుకుంటున్నారా?” దానికి మేము: “లేదు, ఆమె తన శిశువును అగ్నిలో విసిరివేయకుండా నిరోధించగలిగితే, ఆమె (నిశ్చయంగా) విసిరివేయదు” అన్నాము. అపుడు ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం: “నిశ్చయంగా అల్లాహ్ తన దాసులపట్ల, ఈ స్త్రీ తన బిడ్డ పట్ల ఉన్నదానికంటే ఎక్కువ దయ మరియు కరుణ గలవాడు.”