الشرح

ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ: “ਏ ਰਸੂਲ ਅੱਲਾਹ! ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਕੀ ਹੱਕ ਹੈ?” ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਖਿਲਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਲਿਬਾਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ ਜਾਂ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਦੇ, ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਨਾ ਮਾਰ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰ, ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਵੇ।" ਪਹਿਲਾਂ: ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ, ਸਗੋਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਖਿਲਾਉ। ਦੂਜਾ: ਆਪਣੇ ਲਈ ਹੀ ਲਿਬਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ, ਬਲਕਿ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ ਜਾਂ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਦੇਣਾ। ਤੀਜਾ: ਮਾਰਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜਰੂਰਤ ਅਤੇ ਵਜ੍ਹੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਜਾਂ ਕੁਝ ਫਰਾਇਜ਼ ਛੱਡਣ ਕਾਰਨ ਮਾਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਰਨਾ ਨਰਮ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਮਾਰਨਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਿਹਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚੌਥਾ: ਨਾ ਤਾਂ ਗਾਲ਼ੀ ਦੇਵੋ ਅਤੇ ਨਾ ਕਹੋ: "ਅੱਲਾਹ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਬੁਰਾ ਕਰੇ"। ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਨਿੰਦ ਕਰਨਾ ਗਲਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਬਦਦੁਆ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ: ਹਿਜ਼ਰਤ (ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ) ਸਿਰਫ਼ ਸੌਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ (ਬਿਸਤਰ) ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੁੰਹ ਨਾ ਮੋੜੋ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਕੱਢੋ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਭੇਜੋ। ਇਹ ਉਸ ਹਿਜ਼ਰਤ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਮੀਆਂ-ਬੀਵੀ ਦਰਮਿਆਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।