فوائد الحديث

د لمونځ کوونکي مخې ته تېرېدل حرام دي، کله چې هغه ستره ونه لري، او یا د لمونځ کوونکي او سترې ترمنځ تېرېدل؛ کله چې ستره ولري.

ابن حجر ویلې: د هغې اندازې په اړه د نظر اختلاف دی چې د لمونځ کوونکي او تېرېدونکي تر منځه باید مراعت شي، نو ویل شوي چې د هغه او د سجدې د ځای په اندازه یې مخې ته تېر شي، او ویل شوي چې د هغه او تېرېدونکي تر منځ د دریو ګزونو په اندازه تېر شي او ویل شوي چې د هغه او تېرېدونکي تر منځ د یوې ډبرې د غورځولو په اندازه ځای کې تېر شي.

سيوطي ویلي: تېرېدنه داسې معنی لري چې څوک د هغه مخې ته تېرېږي، خو که څوک د قبلې لور ته روان وي، نو هغه په دې سزا کې شامل نه دی.

لمونځ کوونکي ته په کار ده چې د خلکو په لارو او هغو ځایونو کې لمونځ ونه کړي چې خلک پرې تېرېږي راتېرېږي، ترڅو خپل لمونځ د کموالي او تېرېدونکي له ګناه سره مخ نه کړي او ورته ښایي چې مخې ته د ځان او تېرېدونکو تر منځ ستره کېږدي.

له دې څخه دا معنا اخیستل کېږي چې په آخرت کې د ګناه سزا، که څه هم کمه وي، د دنیا له هرې سختۍ څخه لویه ده، هغه که هر څومره سخته وي.