فوائد الحديث

ស្រា(ណាពីហ្ស) គឺជាភេសជ្ជៈដែលគេបន្ថែមទៅក្នុងវានូវផ្លែល្មើ ឬទឹកឃ្មុំ ឬស្រូវសាលីជាដើម ដើម្បីឱ្យវាទទួលបានរសជាតិផ្អែមពីវា។ ហើយផ្អាប់វាឱ្យឡើងមេ បន្ទាប់ពីនោះ ហើយវានឹងក្លាយជាគ្រឿងស្រវឹង។

ហាទីស្ហនេះ ជាគោលការណ៍នៅក្នុងការដាក់បម្រាមគ្រប់ប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងទាំងអស់ ដូចជាស្រា និងកញ្ឆាជាដើម។

សារសំខាន់នៃការសួរពីអ្វីដែលជនមូស្លីមត្រូវការដឹង។

កាលពីដំបូងឡើយ ស្រាត្រូវបានហាមឃាត់នៅពេលដល់ម៉ោងសឡាតប៉ុណ្ណោះដោយសារតែមានពួកមូហាជីរីនមួយចំនួនបានសឡាត(ដោយស្រវឹង) ហើយសូត្រខុសនៅក្នុងការសឡាតនោះ។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះអាយ៉ាត់៖ “يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ”។ (ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកុំសឡាត ខណៈដែលពួកអ្នកកំពុងស្រវឹងឱ្យសោះ ទាល់តែពួកអ្នកដឹងនូវអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងនិយាយ។) (អាន់នីសាក៖៤៣)។ ពេលនោះ អ្នកប្រកាសរបស់រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ក៏បានប្រកាសថា៖ ចូរអ្នកស្រវឹងកុំមកក្បែរសឡាត។ បន្ទាប់មក អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានដាក់បម្រាមចំពោះស្រាជាលក្ខណៈទូទៅតែម្តងដោយបន្ទូលរបស់ទ្រង់ថា៖“يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ 90 إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ” (ឱបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ! ពិតប្រាកដណាស់សុរា ល្បែងស៊ីសង ការគោរពបូជារូបបដិមា និងជឿព្រួញទស្សន៍ទាយវាសនា គឺជាអំពើដ៏កខ្វក់នៃទង្វើរបស់ស្ហៃតន។ ដូចេ្នះ ចូរពួកអ្នកចៀសវាងឱ្យ ឆ្ងាយពីវា សង្ឃឹមថាពួកអ្នកនឹងទទួលបានជោគជ័យ។ ពិតប្រាកដណាស់ ស្ហៃតនចង់ធ្វើឱ្យពួកអ្នកក្លាយជាសត្រូវ និងស្អប់ខ្ពើមគ្នាតាមរយៈសុរា និងល្បែងស៊ីសង ហើយវារារាំងពួកអ្នកអំពីការរំលឹកទៅចំពោះអល់ឡោះ និងការសឡាត។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកឈប់ជាបនា្ទន់)។ អាល់ម៉ាអ៊ីហ្ទះ៖ ៩០-៩១)

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់បម្រាមចំពោះស្រាដោយសារតែវាផ្តល់នូវគ្រោះថ្នាក់ និងផលប៉ះពាល់យ៉ាងធំធេង។

ហេតុផលនៃការដាក់បម្រាម គឺដោយសារតែវាមានជាតិដែលធ្វើឱ្យស្រវឹង។ ដូចនេះ ប្រសិនបើស្រាមានជាតិដែលធ្វើឱ្យស្រវឹង គឺវាត្រូវបានហាមឃាត់។ តែប្រសិនបើវាមិនមានជាតិដែលធ្វើឱ្យស្រវឹងទេនោះ គឺវាត្រូវបានអនុញ្ញាត។