إعدادات العرض
Ё Аллоҳ! ман ба розигии Ту аз ғазаби Ту паноҳ меҷӯям, ба беҳбудии Ту аз ҷазои Ту паноҳ меҷӯям, аз Ту ба Ту паноҳ мебарам, тавону ёрои онро надорам, ки ба ҳамду санои Ту…
Ё Аллоҳ! ман ба розигии Ту аз ғазаби Ту паноҳ меҷӯям, ба беҳбудии Ту аз ҷазои Ту паноҳ меҷӯям, аз Ту ба Ту паноҳ мебарам, тавону ёрои онро надорам, ки ба ҳамду санои Ту (чунон ки шоистаи Туст) бипардозам, Ту тавре ҳастӣ, ки худатро ситоиш намудаӣ
Аз Оиша (разияллоҳу анҳо) ривоят аст, ки гуфт: Ман шабе Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)-ро канори худ наёфтам, атрофамро ҷустуҷӯ кардам, ки ногоҳ дастам ба кафи пойҳои росткардааш расид, дар ҳоле ки дар масҷид буд, (яъне, дар ҳолати саҷда) ва ӯ мегуфт: "Ё Аллоҳ! ман ба розигии Ту аз ғазаби Ту паноҳ меҷӯям, ба беҳбудии Ту аз ҷазои Ту паноҳ меҷӯям, аз Ту ба Ту паноҳ мебарам, тавону ёрои онро надорам, ки ба ҳамду санои Ту (чунон ки шоистаи Туст) бипардозам, Ту тавре ҳастӣ, ки худатро ситоиш намудаӣ."
الترجمة
العربية Bosanski English Español فارسی Indonesia Türkçe اردو 中文 हिन्दी Tagalog ئۇيغۇرچە Kurdî Kiswahili Português සිංහල Русский Nederlands Tiếng Việt অসমীয়া ગુજરાતી پښتو Hausa മലയാളം नेपाली ქართული Magyar తెలుగు Македонски Svenska ಕನ್ನಡ Moore አማርኛ Română Українська ไทย मराठी ਪੰਜਾਬੀ دری বাংলা Wolof ភាសាខ្មែរ Malagasy Yorùbá Српски Lietuvių Kinyarwanda Shqip தமிழ் မြန်မာ Oromoo Deutschالشرح
Оиша (разияллоҳу анҳо) гуфт: Ман дар паҳлӯи Паёмбари Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хоб будам, вақте бедор шудам ӯро канори худ наёфтам, бо дастам ҷойи намозхонии ӯро дар утоқамон ламс кардам, ӯро дар ҳоли саҷда ёфтам, ки пойҳояшро рост (яъне, дар саҷда буд ва нуги пойҳояш ба замину суми пояш боло) намуда буд ва мегуфт: (Ман паноҳ мебарам) ва тавассул менамоям, (ба ризоияти Ту аз хашму ғазаби Ту) бар ман ё уммати ман, (ва) паноҳ мебарам (ба бахшиши Ту) ва бахшиши зиёди Ту (аз ҷазои Ту). (Ман паноҳ мебарам ба Ту аз худи Ту) ва ба сифатҳои зебоии Ту, аз сифатҳои ҷалоли Ту, зеро аз Ту наметавон паноҳ ҷуст, магар ба Худат, зеро наҷоте ва паноҳгоҳе аз Аллоҳ нест, магар ба сӯи Худаш. (Ман ҳамду санои Туро дар шумор оварда наметавонам) дар шумориши неъматҳо ва эҳсони Ту ончунон ки сазовори он ҳастӣ, нотавонам, ҳарчанд дар он талош кунам. (Ту ҳамонгуна ҳастӣ, ки худатро ситоиш намудаӣ) Ту ҳамон зоте ҳастӣ, ки бар худат ситоиши сазовор кардаӣ, кӣ метавонад ҳаққи ҳамду ситоиши Туро адо кунад?فوائد الحديث
Дар ҳолати саҷда ин дуоҳоро гуфтан, мустаҳаб аст.
Мирак гуфт: Дар яке аз ривоятҳои Насоӣ омадааст, ки Паёмбар ин дуоро пас аз анҷоми намоз ва ба рахтхоб рафтан, мехонд.
Шукргузории Худованд бо сифатҳои Ӯ ва дуо бо номҳои собиташ, ки дар Қуръон ва Суннат омадаанд, мустаҳаб аст.
Дар ин дуо таъзими Офаридгор дар рукуъ ва саҷда мебошад.
Чунон ки ба зоти Аллоҳ Таъоло паноҳ бурдан ҷоиз аст, ҳамчунин ба сифатҳои Аллоҳ Таъоло паноҳ бурдан ҷоиз аст.
Хаттобӣ гуфтааст: Дар ин сухан маънои нозук вуҷуд дорад, ки мегӯяд: Ӯ ба Худо паноҳ бурдааст, то бо ризоияти Ӯ аз хашмаш эмин монад ва бо бахшиши Ӯ аз ҷазо эмин монад. Ризо ва хашм ду зидди муқобили ҳам ҳастанд, ҳамин тавр бахшиш ва ҷазо низ. Вақте ба зикри чизе расид, ки зидде надорад, ки Ӯ Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло аст, танҳо аз Ӯ ба Ӯ паноҳ мехоҳад, на аз ғайри Ӯ. Ин маънои тавба аз норасоии иҷрои ҳаққи ибодат ва ситоиши Худо аст. Ва ин суханаш, ки мегӯяд: "Сано ва ситоиши Туро дар шумор нахоҳам овард", ба ин маъност, ки наметавонам онро ба пуррагӣ анҷом диҳам.
التصنيفات
Зикрҳои намоз