الشرح

Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) вақте субҳ медаромад — яъне, оғози рӯз бо тулӯи фаҷр — ин дуъоро мегуфт: (Аллоҳумма бика асбаҳно), (Эй Парвардигор! Бо нигаҳдории Ту субҳро оғоз кардем), дар пушиши ҳифзи Ту, дар неъматат ғарқем, ба ёдат машғулем, бо номи Ту ёрӣ меҷӯем, бо тавфиқи Ту фаро гирифта шудаем, бо қуввату қудрати Ту ҳаракат дорем. (Ва бика амсайно ва бика наҳё ва бика намут), (Ва бо Ту шом кардем ва бо номи Ту зиндаем ва бо номи Ту мемирем). Яъне, монанди лафзи қаблӣ, вале ҳангоми шом мегӯяд: (Аллоҳумма бика амсайно фаби-исмика Алмуҳйи наҳё ва би-исмика Алмумит намут), (Эй Аллоҳ! Ба номи Ту шом кардем, ба номи "Алмуҳйи" (Зиндакунанда)-и Ту зинда мешавем ва ба номи "Алмумит" (Миронанда)-и Ту мемирем), (Ва илайкан-нушур), (Ва ба сӯи Туст барангехта шудан), бозгашт ва зиндашавӣ пас аз марг, парокандагӣ пас аз ҷамъ шудан. Ин ҳолати мо дар ҳама вақтҳо ва дар ҳар ҳолат давом мекунад ва ман аз он дур намешавам ва онро тарк намекунам. Ҳар гоҳ баъд аз аср вақти шом дохил шуд, мегӯяд: (Аллоҳумма бика амсайно ва бика асбаҳно ва бика наҳё ва бика намут ва илайкал-масир) (Эй Худо! Бо ёрии Ту шом кардем, бо ёрии Ту субҳ кардем, бо Ту зиндаем, бо Ту мемирем, ва баргашт ба сӯи Ту аст), бозгашт дар дунё ва охират. Ту манро зинда мекунӣ ва Ту манро мемиронӣ.