فوائد الحديث

Vefat eden Müslümanın yıkanması farz-ı kifâyedir.

Kadınlar yalnızca kadınlar tarafından, erkekler ise yalnızca erkekler tarafından yıkanır; ancak istisnalar vardır, kadın kocasını yıkayabilir, köle kadın da efendisini yıkayabilir, böylece her biri diğerini yıkayabilir.

Ölen kimsenin vücudunun yıkanması işlemi üç defa yapılmalıdır; eğer bu yeterli değilse beş defa, bu da yeterli değilse, uygun görülürse ve ihtiyaca binaen daha fazla yıkama yapılmalıdır. Bundan sonra vücuttan herhangi bir necaset çıkarsa, necis bir şeyin çıktığı yer tıkanmalıdır.

Gassal, yıkamaları tek sayılarda yapar: üç, beş veya yedi.

Sindî şöyle demiştir: Hadis, ölünün yıkanması için belirli bir sayı olmadığını, önemli olanın temizlik olduğunu, ancak tek sayılara uyulması gerektiğini göstermektedir.

Ölen kişinin bedeni sertleştirdiği için su sedir ağacı yaprakları ile karıştırılmalıdır; çünkü sedir ağacı arındırır.

Ölen kişiye son yıkama sırasında güzel kokular sürülür, böylece su boşa gitmez. Kokular kâfûrdan yapılır, -çünkü hoş kokusunun yanı sıra- vücudu gergin tutar ve böylece çürümenin hızla yayılmasını önler.

Öncelikle değerli uzuvları, yani sağ tarafları ve abdest uzuvları yıkanmaya başlanır.

Vefat eden kadının saçlarının taranıp üç örgü halinde arkaya doğru toplanması müstehaptır.

Ölen kişinin yıkanmasına yardım etmek caizdir, ancak yalnızca ihtiyaç duyulan kimselerin hazır bulunması gerekir.

Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e ait şeylerden, örneğin elbiselerinden, onlar ile bereket istemek ona özgü bir şeydir. Diğer âlimlerden ve salih insanlardan da bereket ümit edilmez. Çünkü bu tevkifidir (ayet ve hadislerle sınırlandırılmıştır). Sahabeler başka kimselerden ve eşyalarından bereket talebinde bulunmamışlardır. Zira başkalarından bereket istenmesi şirke bir vesile ve kendisinden bereket umulan kimseler için bir fitnedir.

Kendisine emanet edilen işin, yetkinliği de bulunan güvenilir bir kişiye devredilmesi caizdir.