فوائد الحديث

ಇಬ್ನ್ ರಜಬ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕೇವಲ ಶಹಾದತ್ (ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷ್ಯ) ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಕ್ಷಣ ಜೀವಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ (ಅಂದರೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಹರಾಮ್ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ), ಬದಲಾಗಿ ಅವನು ಅದರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವರೆಗೆ ಎಂದು ಈ ಹದೀಸ್ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಹಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು ನಮಾಝ್. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಾಝನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಹದೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮಾಝಿನ ಜೊತೆಗೆ ಝಕಾತ್ ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಜನರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವರ ಬಾಹ್ಯ ವರ್ತನೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಆಂತರಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲಲ್ಲ. ಯಾರು ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಧರ್ಮದ ನಿಯಮಗಳು ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು ಕಂಡುಬಾರದ ಹೊರತು.

ಇಬ್ನ್ ರಜಬ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕಿಬ್ಲಾವನ್ನು ಅಭಿಮುಖೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿರುವುದು ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಮೇಲೆ ಅವತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ (ಕುರ್‌ಆನ್‌ನಲ್ಲಿ) ವಿಧಿಸಲಾದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ನಮಾಝನ್ನೇ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಕಾಬಾದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ನಮಾಝ್ ಆಗಿದೆ. ಹಾಗಲ್ಲದೆ, ಯಹೂದಿಗಳಂತೆ ಬೈತುಲ್ ಮುಕದ್ದಸ್ ಕಡೆಗೆ (ಅದು ರದ್ದುಗೊಂಡ ನಂತರವೂ) ಅಥವಾ ಕ್ರೈಸ್ತರಂತೆ ಪೂರ್ವದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಏಕದೇವತ್ವದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನುಡಿದಿದ್ದರೂ ಸರಿ.

ನಮಾಝಿನಲ್ಲಿ ಕಿಬ್ಲಾವನ್ನು ಅಭಿಮುಖೀಕರಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಪುರಾವೆಯಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮಾಝಿನ ಇತರ ಷರತ್ತುಗಳಾದ ಶುಚಿತ್ವ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿಲ್ಲ (ಕೇವಲ ಕಿಬ್ಲಾವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ).

ಇಬ್ನ್ ರಜಬ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಮುಸ್ಲಿಮರು ವಧೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿರುವುದು ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿರುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಮುಸ್ಲಿಮರು ವಧೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ಮತ್ತು ವಧೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದು. ಯಾರು ಇದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಅಲ್ಲ.