إعدادات العرض
هان! همانا شراب حرام شد
هان! همانا شراب حرام شد
از انس رضی الله عنه روایت است که گفت: ساقیِ گروهی در خانهٔ ابیطلحه بودم و شرابشان در آن روز «فضیخ» بود. پس رسول خدا صلی الله علیه و سلم به منادیای دستور دادند که ندا دهد: «هان! همانا شراب حرام شد». [انس] گفت: پس ابیطلحه به من گفت: برو بیرون و آن را بریز. من نیز بیرون رفتم و آن را ریختم، و [شراب] در کوچههای مدینه جاری شد. پس برخی از آن گروه گفتند: گروهی کشته شدهاند در حالی که آن [شراب] در شکمهایشان بود. پس خداوند این آیه را نازل کرد: {لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا} (بر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، گناهی در آنچه [پیش از این] خوردهاند، نیست) [مائده: ۹۳] تا پایان آیه.
الترجمة
العربية Tiếng Việt অসমীয়া Nederlands Indonesia Kiswahili Hausa සිංහල English ગુજરાતી Magyar ქართული Română Русский Português ไทย తెలుగు मराठी دری Türkçe አማርኛ বাংলা Kurdî Malagasy Македонски Tagalog ភាសាខ្មែរ Українська ਪੰਜਾਬੀ Wolof پښتو Moore Svenska മലയാളം Bosanski தமிழ் 中文 မြန်မာ ಕನ್ನಡ Shqip Српскиالشرح
انس بن مالک رضی الله عنه خبر داده است که او ساقیِ کسانی بود که در خانهٔ شوهرِ مادرش، ابیطلحه رضی الله عنه، بودند، و شرابشان در آن روز «فضیخ» بود که مخلوطی از خرما و خرمای نارس بود. ناگهان منادیِ رسول خدا صلی الله علیه و سلم ندا داد: هان! همانا شراب حرام شد. [انس] گفت: پس ابیطلحه به من گفت: برو بیرون و آن را بریز. من نیز بیرون رفتم و آن را ریختم، و شراب در کوچههای مدینه جاری شد. پس برخی از آن گروه گفتند: برخی از صحابه قبل از حرام شدنش کشته شدهاند در حالی که آن [شراب] در شکمهایشان بود. پس خداوند نازل کرد: {لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا} (بر کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند گناهی در آنچه [قبلا] خوردهاند نیست) [مائده: ۹۳] تا پایان آیه. یعنی: بر کسانی که ایمان آوردهاند، در آنچه از شراب قبل از حرام شدنش خورده و نوشیدهاند، گناهی نیست.فوائد الحديث
فضیلت ابیطلحه و صحابه رضی الله عنهم، از آنجا که به سرعت و بدون چون و چرا، امر خدا را اجابت کردند، و این همان چیزی است که شایستهٔ مسلمانِ حقیقی است.
خمر: نامی است فراگیر برای هر چیز مستکننده.
فضیخ: شرابی است که از رطب نارس و خرما تهیه میشود، بدون آنکه آتش به آن برسد. و «بُسر»: میوهٔ درخت نخل است پیش از آنکه رطب شود.
ابن حجر گفته است: مهلّب گفته است: شراب در راه ریخته شد تا اعلامی برای ترک آن باشد و ترک کردنش شهرت یابد، و این [کار] از نظر مصلحت، برتر از [جلوگیری از] اذیت شدنِ [مردم] به خاطر ریختن آن در راه بود.
بیان رحمت خداوند به بندگانش، و اینکه او برای عملی قبل از نازل شدن حکمش، محاسبه نمیکند.
خداوند عز و جل شراب را حرام کرد؛ به دلیل مفاسدی که در آن است و به عقل و مال ضرر میرساند، و به سبب آن، عقل انسان از بین میرود و در نتیجه مرتکب بسیاری از گناهان میشود.