الشرح

ਕੁੱਝ ਫਕੀਰ ਸਹਾਬੀਆਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਗਰੀਬੀ, ਆਪਣੇ ਧਨਵਾਨ ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਦਕਾ ਦੇਕੇ ਵੱਡਾ ਸਵਾਬ ਨਾ ਲੈ ਸਕਣ ਅਤੇ ਨੇਕੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਾ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਣ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਲੇਕਿਨ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਧੂ ਮਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਸਦਕਾ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਦਕਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸੋ: ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਕੇ ਦੇ ਕੁੱਝ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਦੱਸੇ, ਜੋ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਆਪ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: ਕੀ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਦਕਾ ਕਰਨ ਦੇ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਕੱਢੇ? 'ਸੁਬਹਾਨ ਅੱਲਾਹ' ਕਹਿਣਾ ਸਦਕਾ ਹੈ, 'ਅੱਲਾਹੁ ਅਕਬਰ' ਕਹਿਣਾ ਸਦਕਾ ਹੈ, 'ਅਲਹਮਦੁ ਲਿੱਲਾਹ' ਕਹਿਣਾ ਸਦਕਾ ਹੈ, 'ਲਾ ਇਲਾਹ ਇੱਲੱਲਾਹ' ਕਹਿਣਾ ਸਦਕਾ ਹੈ, ਭਲਾਈ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ ਸਦਕਾ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ਸਦਕਾ ਹੈ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸਦਕਾ ਹੈ। ਸਹਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ। ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ! ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਾਮਵਾਸਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਸਵਾਬ ਮਿਲੇਗਾ? ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: ਚੰਗਾ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਜੇ ਉਹ ਹਰਾਮ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵਾਸਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਿਨਾ (ਬਦਕਾਰੀ) ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਗੁਨਾਹ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਉਵੇਂ ਹੀ ਜੇ ਉਹ ਵਾਸਨਾ ਹਲਾਲ ਥਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਬ ਮਿਲੇਗਾ।