الشرح

Марде аз сокинони бодия аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хост, то ба ӯ зикре биомӯзад, ки онро ҳамеша бигӯяд. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ гуфт: Бигӯ: "Ло илоҳа иллалоҳу ваҳдаҳу ло шарика лаҳу" (Нест маъбуди барҳақе ҷуз Аллоҳ Таъоло, ки ягона асту шарике надорад) Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бо гувоҳӣ бар тавҳид оғоз карданд, ки маъбуди барҳақ ҷуз Аллоҳ нест. "Аллоҳу акбару кабиран" Яъне, Аллоҳ бузургтар аз ҳама чиз аст. "Ва алҳамду лиллоҳи касиран". Яъне, ситоиши бисёр сазовор ва шоиста барои Аллоҳ, бар сифатҳо, афъол ва неъматҳояш, ки бешумор ҳастанд. "Субҳоналлоҳи раббил-ъоламин" Яъне, аз ҳар гуна нақсу камбудӣ пок ва муназзаҳ аст. "Ло ҳавла ва ло қуввата илло биллоҳил-ъазизи-л-ҳаким." Яъне, аз як ҳолат ба ҳолати дигар гардидан бидуни тавфиқи Худованде, ки ғолибу боҳикмат аст, имкон надорад. Пас он мард гуфт: Ин суханон барои зикр ва бузургдошти Парвардигори ман аст, дуое, ки барои худи ман бошад, куҷост? Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: Бигӯ: "Аллоҳммағфир лӣ" Яъне: Бор Илоҳо! Манро бо маҳву пӯшонидани гуноҳонам биёмурз. "Варҳамнӣ" Яъне, бо расондани манфиатҳои динӣ ва дунявӣ ба ман, мавриди раҳматат қарорам бидеҳ. "Ваҳдинӣ" Манро ба сӯи беҳтарин ҳолатҳо ва роҳи рост ҳидоят кун. "Варзуқнӣ" Моли ҳалол, саломатӣ ва ҳар некӣ ва офияте ҳаст бароям рӯзӣ бигардон.