الشرح

Марди саҳронишин (деҳотӣ)-е назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад, ки ӯро ба амале роҳнамоӣ кунад, то бо анҷом додани он вориди биҳишт шавад. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ чунин посух дод, ки ворид шудан ба биҳишт ва наҷот ёфтан аз оташ, вобаста ба адои аркони Ислом аст. Аз ҷумла, ибодатро танҳо барои Аллоҳ Таъоло анҷом додан ва ширк наовардан ба Ӯ (сабаби наҷоти инсон аз оташи дӯзах мегардад). Ва барпо доштани намозҳои панҷгона, ки Аллоҳ Таъоло дар ҳар шабу рӯз бар бандагонаш воҷиб гардонидааст. Ва пардохтани закоти мол, ки Аллоҳ Таъоло бар ту воҷиб гардонидааст ва онро бар мустаҳиққон медиҳӣ. Ва рӯзаи моҳи Рамазонро дар вақти муайяншудааш риоя мекунӣ. Он мард гуфт: Савганд ба зоте, ки ҷони ман дар дасти Ӯст, ман ба он фаризаҳое, ки аз ту шунидаам, чизе илова намекунам ва аз он кам ҳам намекунам. Вақте, ки ӯ рафт, Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: Ҳар ки дӯст дорад ба марде аз аҳли биҳишт бингарад, ба ин бодиянишин нигоҳ кунад.