الشرح

रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आफ्ना साथीहरूसँग खानाको निमन्त्रणामा थिए र उहाँलाई असाध्यै मन पर्ने बाख्राको काँध प्रस्तुत गरिएको थियो। उहाँले आफ्नो दाँतको टुप्पोले त्यसलाई टोके र त्यसपछि उनीहरूसँग कुरा गर्दै भने: म कयामतको दिन आदमका सन्तानको सरदार हुँ; र यो अल्लाह तआलाले दिनुभएको अनुग्रहको आभार प्रकट गर्नु हो। त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: के तिमीहरूलाई थाहा छ त्यो के हो? उहाँले भन्नुभयो: किनभने मानिसहरूलाई महाप्रलयको दिन फराकिलो, समतल र फैलिएको भूमिमा एकैचोटि भेला गरिनेछ। त्यसमा बस्नेहरूले पुकार्ने व्यक्तिलाई सुन्नेछन् र हेर्ने मानिसले सबैलाई देख्छ—कसैले पनि लुक्न सक्दैन, किनभने भूमिमा कुनै आड छैन। अर्थात् यदि कुनै व्यक्ति बोल्छ भने, अन्तिम व्यक्तिले तिनीहरूलाई सुन्नेछ, दृश्यले तिनीहरू सबैलाई देख्नेछ, सूर्य एक माइलको दूरीमा प्राणीहरूको नजिक आउनेछ, तिनीहरू शोक र पीडाले ग्रस्त हुनेछन्, जुन तिनीहरूले सहन सक्दैनन्, त्यसैले तिनीहरू मध्यस्थता मार्फत मुक्ति खोज्नेछन्। त्यसपछि अल्लाहले मुमिनहरूलाई मानव जातिका पिता आदमकहाँ आउन प्रेरित गर्नुहुन्छ। तिनीहरू उहाँकहाँ आउँछन् र उहाँका गुणहरू उल्लेख गर्छन्, शायद उहाँले अल्लाहकहाँ तिनीहरूको लागि मध्यस्थता गर्नुहुनेछ। तिनीहरूले उहाँलाई भन्छन्: तपाईं आदम हुनुहुन्छ, मानव जातिको पिता, अल्लाहले तपाईंलाई आफ्नै हातले सृष्टि गर्नुभयो, आफ्ना फरिशता(स्वर्गदूत)हरूलाई तपाईंलाई सज्दा गर्नु लगाउनुभयो, तपाईंलाई सबै कुराको नाम सिकाउनुभयो, र तपाईंमा आफ्नो आत्माबाट फुक्नुभयो। उहाँ माफी माग्नुहुन्छ र भन्नुहुन्छ: आज मेरो पालनकर्ता यस्तो रिसाउनुभयो जुन उहाँ पहिले कहिल्यै रिसाउनुभएको थिएन, न त उहाँ फेरि कहिल्यै रिसाउनुहुनेछ। त्यसपछि उहाँले आफ्नो पापको उल्लेख गर्नुहुन्छ, अल्लाहले उहाँलाई रूखको फल खान निषेध गर्नुभएको थियो, तर उनले खाए। उहाँले भन्नुहुन्छ: म आफै चिन्तामा छु, मलाई नै मध्यस्थता चाहिन्छ। अरू कहाँ जानुहोस्, नूहकहाँ जानुहोस्। त्यसैले तिनीहरू नूहकहाँ आउँछन् र भन्छन्: अल्लाहले पृथ्वीका मानिसहरूका लागि पठाउनुभएको तपाईं पहिलो दूत हुनुहुन्छ। अल्लाहले तपाईंलाई कृतज्ञ सेवकको रूपमा नाम दिनुभयो, तर उहाँले माफी माग्नुहुन्छ: अल्लाह आज यस्तो क्रोधले रिसाउनुभयो जस्तो उहाँ पहिले कहिल्यै रिसाउनुभएको थिएन र उहाँ फेरि कहिल्यै रिसाउनुहुने छैन। उहाँले आफ्ना समुदाय विरुद्ध श्रापको उपयोग गर्नुभयो र यो मेरो आत्मालाई स्वयम मध्यस्थता चाहिन्छ, अरू कहाँ जानुहोस्, इब्राहीमकहाँ जानुहोस् भन्नुहिनेछ। त्यसैले तिनीहरू इब्राहीमकहाँ आउँछन् र भन्छन्: तपाईं पृथ्वीमा अल्लाहको मित्र हुनुहुन्छ, पालनकर्तासँग हाम्रो लागि मध्यस्थता गर्नुहोस्, के तपाईं हाम्रो अवस्था देख्नु हुन्न ?! उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुहुन्छ: मेरो पालनकर्ता पहिले कहिल्यै नभएको जस्तो आज रिसाउनुभएको छ र उहाँ फेरि कहिल्यै यसरी रिसाउनुहुने छैन। मैले तीन पटक झूट बोलेको छु १ : म बिरामी छु, २: यो तिनीहरूमध्ये सबैभन्दा ठूलोले गरेको हो, ३: आफ्नी पत्नी सारालाई भनेका थिए : उसलाई भन्नु कि म तिम्रो भाइ हुँ ताकि ऊ उसको दुष्टताबाट सुरक्षित रहून्। तर सत्य यो हो कि ती तीन शब्दहरू केवल संकेतात्मक अभिव्यक्ति थिए, तर तिनीहरूको रूप झूटजस्तै देखिएको कारण इब्राहीमले शफाअत गर्न आफूलाई योग्य ठानेनन्, किनकि जसले अल्लाहलाई राम्रोसँग चिन्छ, र उहाँदेखि नजिक छ ऊ बढी डराउँछ र उनले भने: मलाई आफैँ स्वयमलाई मध्यस्थता चाहिन्छ, अरू कहाँ जाऊ, मूसाकहाँ जाऊ। तसर्थ उहाँहरू मूसाकहाँ आउँनेछन् र भन्छन्: हे मूसा, तपाईं अल्लाहका दूत हुनुहुन्छ। अल्लाहले तपाईंलाई आफ्नो सन्देश र मानिसहरूमाथि आफ्ना वाणीद्वारा अनुग्रह गर्नुभएको छ। पालनकर्तासँग हाम्रो लागि बिन्ती गर्नुहोस्। के तपाईं हाम्रो अवस्था देख्नु हुन्न ?! उहाँले भन्नुहुन्छ: मेरो पालनकर्ता पहिले कहिल्यै नभएको जस्तो आज रिसाउनुभएको छ र उहाँ फेरि कहिल्यै यसरी रिसाउनुहुने छैन। मैले एउटा मानिसलाई मारेको छु, जसलाई मार्ने आदेश मलाई दिइएको थिएन। यो मेरो आत्मालाई स्वयम मध्यस्थता चाहिन्छ, अरू कहाँ जानुहोस्,मरयमका छोरा येशूकहाँ जानुहोस्। तसर्थ तिनीहरू येशूकहाँ आउनेछन् र भन्नेछन्: हे येशू, तपाईं अल्लाहका दूत हुनुहुन्छ र उहाँको वाणी हुनुहुन्छ जुन उहाँले मर्यमलाई प्रदान गर्नुभयो, र तपाईं उहाँको आत्माबाट हुनुहुन्छ, र तपाईंले बाल्यकालमा मानिसहरूसँग कुरा गर्नुभयो। अल्लाह सँग हाम्रो लागि मध्यस्थता गर्नुहोस्। के तपाईं देख्नु हुन्न हामी कस्तो अवस्थामा छौं?! उहाँले भन्नुहुनेछ: मेरो प्रभु आज यस्तो क्रोधले रिसाउनुभएको छ जुन उहाँ पहिले कहिल्यै रिसाउनुभएको थिएन र उहाँ फेरि कहिल्यै त्यस्तो क्रोधले रिसाउनुहुने छैन। उहाँले कुनै पापको उल्लेख गर्नुहुनेछैन। उहाँ भन्नुहुन्छ: यो मेरो आत्मालाई स्वयम मध्यस्थता चाहिन्छ, अरू कहाँ जानुहोस्, मुहम्मदकहाँ जानुहोस्। मानिसहरू मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ जानेछन् र भन्नेछन्: हे मुहम्मद! तपाईं नबी र अन्तिम पैगम्बर हुनुहुन्छ। अल्लाहले तपाईंका सबै विगत र भविष्यका पापहरू क्षमा गरिदिएका छन्। के तपाईं देख्नुहुन्न कि हामी कति दुःखी छौं? त्यसपछि म अर्श (सिंहासन) मुनि जानेछु र मेरो सर्वशक्तिमान र महान पालनकर्तालाई सज्दा (ढोग) गर्नेछु। त्यसपछि अल्लाहले मेरो हृदयमा प्रशंसा र महिमाका शब्दहरू हालिदिनुहुनेछ जुन मभन्दा पहिले कसैको हृदयमा कहिल्यै राखिएको थिएन। त्यसपछि भनिनेछ: हे मुहम्मद! आफ्नो टाउको उठाउनुहोस्। माग्नुहोस्, तपाईंलाई दिइनेछ; शफाअत गर्नुहोस्, तपाईंको शफाअत स्वीकार गरिनेछ। त्यसपछि, म आफ्नो टाउको उठाएर भन्नेछु: हे मेरो पालनकर्ता! मेरो समुदायमाथि दया गर्नुहोस्। हे मेरो पालनकर्ता! मेरो समुदायमाथि दया गर्नुहोस्। हे मेरो पालनकर्ता! मेरो समुदायमाथि दया गर्नुहोस्। अनि उहाँको शिफाअत (मध्यस्थता) स्वीकार गरिनेछ। त्यसपछि भनिनेछ: हे मुहम्मद! तपाईंको उम्मतका ती मानिसहरूलाई जसको हिसाबकिताब छैन, दाहिने ढोकाबाट स्वर्गमा प्रवेश गर्न दिनुहोस्, जबकि तिनीहरू अन्य ढोकाहरूबाट अन्य मानिसहरूसँग स्वर्गमा प्रवेश गर्न सक्छन्। त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: "म कसम खान्छु त्यस अल्लाहको जसको हातमा मेरो जीवन छ! स्वर्गका दुई ढोकाहरू बीचको दूरी मक्का र यमनको सन्आ बीचको दूरी बराबर छ, वा मक्का र सिरियाको बुस्रा शहर (हौरानको एक शहर)बीचको दूरी जत्तिकै छ।